Wanneer een politicus geld moet terugbetalen, moet opstappen of niet wordt herkozen, is dat een overwinning van de integriteit.
De laatste tijd is het raak met politici die vanwege integriteit in opspraak komen. Burgemeester De Vries van Lingewaard om foutieve declaraties, wethouder Van Rey vanwege het lekken van vertrouwelijke informatie en staatssecretaris Verdaas vanwege onterechte declaraties. Onlangs nog kreeg een raadslid uit Gemert-Bakel een taakstraf opgelegd voor liegen en bleek dat de burgemeester van Neerijnen de indruk van fraude had gewekt.
De inhoud van het boek ‘The Selfish Gene’ van bioloog en wetenschapsevangelist Richard Dawkins was niet vernieuwend, en toch wordt het door velen gezien als een populairwetenschappelijke doorbraak. Dat geldt ook voor Darwins ‘On the Origin of Species’. De ontwikkeling die deze boeken hebben ondergaan heeft veel weg van een evolutionair proces. Dawkins wijdt er het laatste deel van zijn boek aan, en noemt het ‘meme evolution’: de ontwikkeling, het opbreken en weer combineren van ideeën. Wat mij betreft is innovatie een specifieke vorm van meme evolution. Nieuwe ideeën (mutaties) worden door briljante geesten bedacht, maar voordat een idee een succes wordt, moet het worden gecombineerd met andere ideeën.
“Dreiging cybercrime ernstig onderschat” leest de kop van het voorpagina artikel in het Financiële Dagblad afgelopen zaterdag. In het artikel wordt de noodklok geluid over het gebrek aan aandacht voor adequate digitale beveiliging bij het bedrijfsleven en overheidsinstellingen. Aandacht die vanuit de bestuurskamers zou moeten komen. Voormalig minister van Defensie Eimert van Middelkoop stelt “Het zou al heel wat zijn als bedrijven gaan van onbewust onbekwaam naar bewust onbekwaam.” Een stelling die wij vanuit onze ervaringen in het veld, helaas, herkennen. Bestuurders zijn zich veelal niet bewust van de desastreuze effecten die cyberincidenten kunnen hebben op reputatie en/of de continuïteit van de bedrijfsvoering.
Niet zo lang geleden bestonden opdrachten uit ‘dingen op een rijtje zetten’. Dat bestond dan uit het verzamelen, ordenen en analyseren van informatie, met als uitkomst een rapport dat je op de post deed. De achterliggende gedachte was dat het probleem bestond uit een gebrek aan informatie.
De roep om meer investeringen in de bouw is kansloos en misplaatst. De realiteit is dat overheden en woningcorporaties bezuinigen en de banken vrijwel gesloten zijn. Daar verandert voorlopig niets aan. De bouw moet daarom zelf tot een nieuwe, duurzame bedrijfsvoering komen door in te spelen op behoeften van de samenleving. De overheid heeft als opdrachtgever en wetgever wel een belangrijke sleutel in handen. Met name in het aanbestedingsproces zijn snel grote verbeteringen te realiseren.
Schaalvergroting, allianties en publiek-private samenwerking zijn inmiddels veel gebruikte termen in het onderwijs- en onderzoeksbestel. Waarom deze nog steeds groeiende aandacht voor allerlei vormen van samenwerking en de wisselende opvattingen over het succes ervan tot nu toe? De wisselende opvattingen over het succes lijken zelfs te leiden tot stevige ingrepen in de autonomie van kennisinstellingen. Helpt dat?
Jarenlang werd er over gefantaseerd en gedebatteerd, en nu begint het echt realiteit te worden: de slimme meter verovert Nederland. Het is geen kleinschalige proeftuin meer te noemen, nu jaarlijks zo’n 400.000 huishoudens worden voorzien van een slimme meter die nieuwe mogelijkheden biedt om energieverbruik in huis of op afstand te meten. Marktpartijen kunnen nu dus serieus onderzoeken wat dat voor mogelijkheden voor nieuwe diensten met zich meebrengt. Een niet te onderschatten factor is daarbij de privacy van gebruikers, een onderwerp waarover in de aanloop naar de uitrol hevig werd gediscussieerd.
De afgelopen twee jaar werd meer data geproduceerd dan in alle jaren daarvoor in de geschiedenis, zo viel onlangs te lezen in de media. Al is zo’n claim moeilijk te staven, er zit zeker een kern van waarheid in: de hoeveelheid data blijft exponentieel groeien. Minstens even belangrijk is dat organisaties die data ook steeds meer met elkaar gaan delen via tal van interfaces en apparaten.
“Hond die overal op urineert”, “gevoelloze vingers”, “thee voor een goede gezondheid”, “huizen verkocht in Shadow Lake”, dit zijn enkele van de zoektermen die ‘No. 4417749’ heeft gebruikt bij de zoekmachine van AOL.
AOL heeft in 2006 een lijst gepubliceerd met de zoekopdrachten van meer dan een half miljoen abonnees. De lijst bevat meer dan twintig miljoen zoekopdrachten die verzameld zijn over een periode van drie maanden. Om de privacy van de klanten van AOL te waarborgen, heeft AOL de lijst van zoekopdrachten geanonimiseerd door niet de naam van de persoon te vermelden, maar een willekeurig getal.