Banken en beleggers sturen traditiegetrouw op de afweging tussen risico en rendement. Nu we echter de grenzen van de biocapaciteit van de aarde bereiken (of er volgens de World Business Council for Sustainable Development reeds overheen zijn) en hier toch binnenkort met negen miljard mensen veilig en in relatieve welvaart willen leven, is het optimaliseren van alleen financiële risico’s en rendementen niet langer voldoende. Het waarderen van niet-financiële risico’s en maatschappelijke rendementen is nodig om te bankieren voor een werkelijk duurzame economische ontwikkeling. Biedt de Bank van de Toekomst mogelijk de innovatie om dit maatschappelijk rendement uit te keren aan haar klanten?

Het bereiken van een transformatie naar een groenere economie via politieke coördinatie is op de recente klimaattop in Durban opnieuw een moeizaam traject gebleken. Welvaartscreatie binnen de grenzen van de capaciteit van de aarde vereist een directe economische prikkel, die het handelen nu verbindt aan de lange termijn doelstellingen van het behoud van de biocapaciteit voor toekomstige generaties. De financiële sector vormt de sleutel tot dit probleem: via de financiële markten dient duurzaamheid een prijs te krijgen.